Harvey Nash Gent
Over en uit
Geplaatst op 22-02-2022

Aan iedereen, waar dan ook binnen het genderspectrum, ik heb iets te vertellen. Groot nieuws, dit wordt mijn laatste hoopje woorden, finale troepje zinnen en dotskes leestekens. Over en uit, schluss.

No no, no sad faces, het moment is daar, we sluiten af in schoonheid dus niet getreurd. Ik heb van elke letter genoten en nu ben ik er klaar mee, closing time.

Zoals elk goed verhaal valt ook dit uiteen in 3 delen.

Once upon a time was dit een strohalm in uitzichtloze Covidtijden, een poging om wat feel good vibes te brengen voor mijzelf en potentiële meelezers. Wekelijks, soms tweewekelijks: onze blog werd een feit en een gewoonte.

The core: een blogpad dat kronkelde langs Ardense toppen richting Frankrijk of Oostenrijk, de liefde voor de fiets en mijn Jana stond meer dan eens centraal. De calvarietocht doorheen de world of work, het getover rond de perfect match en de magie van het recruitment proces resulteerde in content van changing moods. Wat overduidelijk was: steeds komen we op onze pootjes terecht. Neus in de lucht, blik op oneindig en altijd volle gas vooruit.

Dat brengt mij bij ‘The End’: en dat is maar liefst 73 blogs verder, bijna 2 jaar later is het tijd om er een laatste punt achter te zetten. De coronacrisis is getemperd, cafés kunnen weer zichzelf zijn, VOS en andere fuiven worden geconsumeerd maar vooral het geheel van alles dat maakt dat we weer samen kunnen zijn, maakt het af.

Ik heb hier oprecht deugd aan beleefd, het deed me plezier gewoon te mogen vertellen. En fijn te zien hoe het leefde, mijn omgeving kon mij vanop afstand toch wat dichter ervaren! Maar we kunnen (helaas) niet eeuwig en altijd over onszelf blijven palaveren hé.

De toekomst lacht ons tegemoet, de lente is in aantocht, het seizoen van nieuw leven en wij nemen alvast een voorsprong met onze stagiaire die eraan komt. Emeline we tellen af naar 7 maart! Vrijdag is het sales kick off tijd en ondertussen vertoef ik mij onder een grote berg vacatures terwijl er druppelsgewijs toch een paar kandidaten binnensijpelen. Dat alles stemt mij hoopvol, en dan weet ik het gewoon: ‘de stront van gisteren is wel degelijk de mest van vandaag’.

Het ga je goed en tot in den draai!