Harvey Nash Gent
The one with the Orval kazekes
Geplaatst op 16-11-2021

De stilte doorbroken, daar is ie weer: dinsdagblogdag, terug van weggeweest. Scherper dan ooit, blik wijd gespreid, fully recharged en zwart op wit! Klaar voor mijn eigenzinnige Kemseekse kijkwijze op de week.

Reden voor ons blog intermezzo moet niet ver gezocht worden (nee ik had geen Covid): nous étions en vacances. En of dat heeft deugd gedaan, een weekje of 2 terug werd ik wat door zwakte overvallen: hoestbuien afgewisseld met veelvuldig snotteren, het leven was een strijd, het energiepeil op vriestemperatuur, dus welgekomen verlossing: congé payé. En die congé werd vakkundig opgedeeld in 2 evenwaardige stukken. Deel 1, want daar begint het meestal mee: op trot met de camper (mobilhome voor de ene, sleephut voor de andere, peteto/petato story) richting Kasterlee. Een to do op de bucket list die succesvol is afgevinkt: getest en goedgekeurd, voor herhaling vatbaar. Best knus zo’n doosje op wielen en verbazingwekkend comfortabel, inclusief verwarming en douche, pure luxe.

Dat brengt ons naadloos bij deel 2: the one with the Orval kazekes. Met focus op friends: Puilly-et-Charbeaux (net over de grens met Frankrijk) vormde het schilderachtige decor. 4 dagen lang genieten geblazen, in vogelvlucht: dagtocht richting Orval, onderweg proeven mandatory, vervroegd kerstgevoel tussen de gourmetpannetjes, zelfs een jacuzzi en sauna waren van de partij, en dan in stijl afgesloten met een carpool karaoke, ‘de meeste dromen zijn bedrog’, maar deze voelde best wel echt. Lang geleden dat het genot zo genoten werd.

En dan doemt daar in de verte die maandag op. Pom Pom Pom – onheilspellend geluid van sharkalert – nee best tof om terug te keren richting the office. Je komt binnen en bent zo weer vertrokken alsof je nooit weg was. Credits aan mijn collega’s: mijn zaakjes opgevolgd en meteen binnengevallen in een feestsfeer: één van die toppers los in de bloemen deze week, toeters en bellen, want Freya is 5 jaar aan de slag bij Harvey Nash Gent, whoop whoop! Ballonnen en IKEA balletjes vormden een eerste verrassing, wie weet wat er allemaal nog volgen moet... à suivre.

Wat staat er al op de planning: bowl’inn! Oktober was een succes dus dat moet gevierd worden, ik heb daar echt zo veel zin in. Dat klein competitief beestje diep in mij kruipt dan toch altijd weer naar boven, sterker dan mezelf, niets aan te doen, gaat niet meer veranderen helaas, en mijn omgeving hier weet dat maar al te goed en aarzelt niet om te voeden! Spannend seg.

Over naar andere beestjes dan, ik had eigenlijk gehoopt dat dat vervelende C-woord (Corona dus) hier nooit meer ging opduiken, maar lap tis weer van dat. Pom Pom Pom – corona alert – kleine oproep (niet dat Alexander De Croo of Frank Vandenbroucke dit gaan lezen, maar je weet maar nooit wat die mensen lezen) omdat ik voel dat dat bij velen zo leeft: denk gerust 2 keer na vooraleer thuiswerken terug verplicht zou worden, want deze recruiter wil bij zijn ‘pack’ zijn en blijven!

En zo is de kop er weer af, de trein opnieuw vertrokken, gas geven! En wees lief voor elkaar vandaag want het is de internationale dag van de verdraagzaamheid. A la prochaine!