Harvey Nash Gent
Let them shine
Geplaatst op 12-10-2021

Goedemiddag dames en heren, welkom bij een nieuwe episode van de bloggende recruiter.

Omdat de markt het op vandaag vraagt, ga ik meteen over naar de orde van de dag: nijpend, tekorten, shortages... het was precies weer een tijd geleden dat talent zo gegeerd was. We herpositioneren, focus en priors, van de ene naar de andere: werken met bedrijven die knopen kunnen doorhakken, aan de slag met kandidaten die oprecht op zoek zijn. Een mega competitieve markt, moment om te shinen en service hoog te houden, zo zie ik dat! De oplossing is niet moeilijk (zelf gemaakt): als ieder van ons nu gewoon eens het beste uit zichzelf haalt en ook – en vooral – het beste plus het potentieel in een ander durft zien.

Ik verklaar mij nader: vaak zit de beste keuze in de kandidaat met de juiste drive en de goesting om die paar afwezige skills op zijn/haar CV snel bij te werken. Wachten op de witte raaf en het schaap met overschot aan poten is a waste van vanalles (tijd, geld, geduld en goed humeur), tegen dat je die in zicht hebt, is je home made parel al dat beste van zichzelf aan het geven, up and running en hoef je niet meer het onderste voorstel uit de kan te halen om de concurrentie de loef af te steken. Investering in vertrouwen want ja het komt goed en loopt los, snel terugverdiend en als extra bonus er bovenop doe je deze recruiter een geweldig plezier, alleen maar winnaars in dit verhaal. Win win win. It’s my kind of magic!

En in de midden van al die competitiviteit, staan wij met beide voeten stevig op de grond, niet van ons stuk te brengen en volledig klaar om wat we kunnen verzilveren te vieren. Wortels (apero time, lunches...) om de extra ten miles te gaan, worden gretig gesmaakt, maar de ultieme ‘biet’ (want ja een biet is finaal toch gewoon een hele dikke grote wortel nietwaar?) is het jawoord van de kandidaten of de klant en appreciatie voor onze service. Top top top.

Je zou bijna denken dat er niet meer geleefd wordt naast het werken! Ik stel u gerust: een allegaartje van VOS Reinaert, poolen en trollekelder met de vrienden, brunchen met mijn grote liefde en ga zo maar door. Het dreigende zwarte gat gecreëerd door het einde van het wielerseizoen vakkundig omzeild en gevuld. Fiets op stal en wandelbenen opgezet! Stappen met de schoonfamilie voor het goede doel: oktober staat in teken van borstkanker, kilometers vreten is de boodschap.

Wat ik voel kriebelen – en ietwat bizar want het seizoen is er nog niet –sluipende winterblues, een tekort aan zonlicht, drang om elke zonnestraal op te nemen en zo veel mogelijk buiten te zijn. ’t Zijn de laatste waarschijnlijk... Ook goede nachtrust is key! En vannacht bijzonder goed geslapen, heerlijk ontwaken zo, ideaal om de volgende 168 uur (beter gekend als 1 week) het beste van mijzelf te geven. Wat een deugd!