Harvey Nash Gent
Relativiteit troef!
Geplaatst op 15-06-2021

Wat is het leven mooi – check maar bij Will Tura – serieus, de horeca weer mogen genieten vanbinnen en vanbuiten, de Belgen die aftrappen met een overwinning in het EK, de zon die schijnt, ja ik herhaal: het is mooi. Als een vijg na Pasen voel ik mij op mijn paasbest! Ik ben hier graag.

En het geluk zit dezer dagen terug in de job. Een geoliede ronkende recruitment machine met een swingende flow, dat is pure kunst. Mijn werk van vorige week, loont: onze klanten willen mijn kandidaten zien, mijn kandidaten willen onze klanten zien, en ik heb vertrouwen dat ze zullen zien wat ik zag: de match en de fit, zelf gemaakt. Dit komt slim! Watch me!

De sparkles zijn er, nu de vuurtjes aanwakkeren en net genoeg zuurstof geven, af en toe eens oppoken, zo nu en dan een nieuw blokje opgooien en vooral beschermen tegen drop en regen. Af en toe zal er wel een bel doorprikt worden, dat hoort erbij, maar ik voel mij kiplekker in mijn rekruteringsvel.

Business luik sluit ik af in schoonheid met een kakelverse job als Pricing Analyst in de Textielsector, ideaal voor analytische masters die zo goed als recht van school komen.

Work hard en play hard – dat kan eindelijk ook weer! Weekend! En deze keer ‘buitengewoon’ ingezet met algemene vergadering op VOS Reinaert (‘buitengewoon’ in de zin van statutenwijziging). En yes, ik heb de job smiley vanaf heden kan je mij aanspreken als de officiële penningmeester van de mooiste omnisportvereniging ter wereld (voetbal, volleybal, frisbee, korfbal, petanque, tennis, OCR en tegenwoordig zelfs wielrennen, voor elk wat wils op de site van Malpertuus). Bij deze wat reclame, ik ben fier!

Wat had het weekend nog in petto? Zaterdag zware opruimacties, lasagne klaarmaken en in team naar de Rode Duivels kijken. Zondag vaderkesdag: fietstocht naar het landelijke Stekene om mijn pater familias in de bloemen te zetten.

Alles in zijn context, dat werd dit weekend maar weer eens bevestigd. De beelden van Christian Eriksen die tussen leven en dood zweefde, ijzingwekkend, koude rillingen. Stéfanos Tsitsipás die 5 minuten voor hij het gravel van Roland Garros betreed hoort dat zijn oma is overleden. En die jongen weet dan nog bijna die finale te winnen, petje af, diepe buiging voor zo veel mentale veerkracht. Maar dus de boodschap in de verf: alles is relatief. Niet neuten over niets, beseffen wat er toe doet, o zo belangrijk maar ook altijd weer heel moeilijk. Reminder to myself!

Met dit filosofisch gemijmer in gedachte, laat ik u in vrede achter, come on Team Belgium!