Harvey Nash Gent
Met de zon in huis - De gouden Blog - nummer 50!
Geplaatst op 31-03-2021

Goedemorgen, morgen, goededag, blij dat ik u weer ontmoeten mag! Het zal wel zijn dat we dat hier starten met vrolijke noten op onze zang! De lentezon, de vogelkes, de bloemen en de plantjes, alles ziet er ineens beter uit, alles straalt energie af en dat ruik je meteen.

Over nieuwe energie gesproken: gisteren onze eerste online afstudeerbeurs (meteen ook de reden voor de shift van dinsdag- naar woensdagblogdag). Spannende bedoening, de uitdaging aangegaan zonder enig verwachtingspatroon, het blijft anders ontmoetingen organiseren in 2D in plaats van de vleselijke 3D versie. Mijn eindconclusie is genuanceerd (en zo ben ik: zelden zwart of wit, grijs is wijs): fijne, interessante, warme mensen gesproken, schoolverlaters die durven dromen, die in de startblokken staan om de wereld te veroveren... zeer goed, maar de grote massa heb ik niet gezien noch gehoord. De drempel om te connecteren was er, we konden ze niet bij de mouw trekken en de kracht van onze gadgets was onbestaande. En ik versta dat volledig, solliciteren op zich is best wel al huge, laat staan die virtuele onzekerheid en niet weten waar je op afstapt. En dat mooie weer buiten... met deze temperaturen kiezen we per definitie NIET voor schermtijd.

En dan is er nog die andere realiteit, de never-ending-Covid kronieken: en plots wordt het heel echt als het ineens in je buurt binnendringt... zelfs ons Harvey Nash kringetje. Lieve collega, we denken aan jou en hopen dat je snel terug paraat bent! We miss you!

Weg van realiteit en weekendtijd: en deze keer de XL editie, gestart op donderdagavond. De kunst is van hetzelfde toch weer net iets anders te maken, en it’s all about the experience, all about details... Mijn queeste bracht mij met de trein richting Ottignies (NMBS is altijd een beetje relax dus ik was een kleine 2 uur onderweg), vervolgens mijn vélo op, de vlag had nog niet gezwaaid of het was al klimmen geblazen, nadien knosselen door Brussel om de laatste kilometers in vliegende vaart richting Gent te denderen, goed voor 100 kilometer... Stiekem best wel heel erg fier op mijzelf smiley

Pasen in zicht, verhalen over de verrijzenis en co, en of je nu gelooft in de Paashaas of niet, de natuur liegt nooit: de lente is daar, carpe diem, zie mekaar graag en de rest komt vanzelf. En zo zijn we terug bij het begin: een laatste positieve noot om mee af te sluiten en je alvast een VROLIJK PAASCHEN te wensen, en ‘danku voor de bloemen’ (cfr voor de niet ingewijden: quote paus Johannes zaliger).