Harvey Nash Gent
Engeltjes op mijn tong!
Geplaatst op 01-09-2020

Er zijn weer 7 dagen voorbij gevlogen! Happy om je te kunnen meedelen dat mijn enthousiasme van vorige week alleen maar is aangedikt. Er zit schwung in onze job en flow in onze business: boeiende vacatures, interessante kandidaten die op de koop toe ook nog de weg naar ons vinden… stevig hout vasthouden dat het zo blijft want dit kunnen we snel gewoon worden.

Op mijn conto even geen deals – ze zitten in de oven – maar vanaf de zijlijn geniet ik mee van de successen van mijn compagnons de route, mijn gunfactor is groot. En ik voel het... dat zal hier snel terug aan mij zijn! Mijn internal auditor valt in de smaak, mijn HR BP’s zitten in assessment fase, volgende week in verwachting van de blijde boodschap voor één van onze Management Assistants… Wat is het weer fijn om recruiter te zijn! Kers op de taart, bier uit het vat, chocoladesaus op de dame blanche… gewoonweg lekker!

1 september staat voor ons gelijk aan de eerste fulltime werkweek :-) Ziet ons gaan met ons nieuw mondmasker aan!

Kleine domper op mijn eigen bescheiden feestvreugde: ik slaap niet goed! Weet niet waarom… uit pure wanhoop zelfs de sofa opgezocht om te checken of het mijn bed is… vraiment très bizarre. Misschien heeft het iets te maken met feng shui, aardstralen, stand van de maan… no idea… ik vervolg mijn queeste op zoek naar goede nachtrust.

In het weekend dan maar wat extra slaapefforts gedaan, zaterdag de riem af en de teugels los op onze housewarming (aantal gasten zorgvuldig geteld en gescreend). Genoten van de sociale contacten en bijhorende portie zever tussen pot en pint, op tijd en stond een noodzaak voor mijn mentale gezondheid.

Nog iets dat ik wil zeggen – en nu ik eraan denk misschien de oplossing voor of oorzaak van mijn recent slaappatroon – ik sport te weinig. Ik moet iets ondernemen, ik denk dat ik een racefiets moet kopen en mijzelf moet moemaken… Jana bij deze ben je officieel ingelicht waar mijn volgende commissie heen gaat en een stukje van onze 'we-time' in zal opgaan. Die fietstocht naar de Ardennen, 230 kilometers, moet er toch van komen, en beter vroeg dan laat. Een blog of 12 geleden, zwart op wit gezet, dus ik heb eigenlijk geen keuze, ik sta in feite met mijn rug tegen de muur, ik kan niet anders. Komt slim, hou mij maar in de gaten!

Tot volgende week, waarschijnlijk nog niet met kilometers in de benen maar hopelijk met kwalitatieve slaapuren op de teller!