Harvey Nash Gent
Laat het los
Geplaatst op 19-05-2020

De grote positivo voelt zich wat teruggefloten: nieuwe vacatures JA, nieuw talent CHECK, vele deals die vallen & handtekeningen die gezet worden ... NEE, NOG niet… Corona steekt een beetje tegen, onze ‘wortel’ blijft hangen, out of reach maar niet out of sight, dus we blijven springen! Uw nederige dienaar geeft graag, en veel (ask anyone; ik ben een gever), maar voor niets gaat enkel de zon op… Dus ik laat het los en werk keihard op de dagen dat het mag, de enige controle die ik heb is wat deze avond op mijn bord komt.
 

Dus ik pak iets anders vast om mij aan op te trekken: haal mijn energie uit Teams Meetings met interessante, positieve kandidaten. En mijn netwerk is buzzing: ik connecteer met oud-collega’s en kennissen, luister naar hun verhaal en zoek de link met het mijne. Waar kunnen we elkaar helpen? En bingo: accountants van vandaag en morgen, I want you! The connection manager heeft gouden connecties met dringende boekhoudkundige noden.
 

Privé Newsflash: na het gedoe met de regel van 4 is het mijn beurt om mijn ouders te zien ‘in het echt’! Bijna vergeten hoe lang dat geleden was, ik vond het een beetje emotioneel… Tegelijk ook best vreemd zo zonder knuffels en zoenen, en bijzonder hoe ik die reflex voor die passen voorwaarts diende tegen te houden…maar bovenal geweldig om ze terug te zien! Dat ze Jana en mij afdroogden met een spelletje Kubb vergeef ik hen wel tegen de volgende rendez-vous…
 

Opvallende trend binnen mijn vriendenkring: iedereen is ineens de grote sportivo geworden; volle bak aan het fietsen geslagen. Tochtjes van 70 km en meer zijn geen uitzondering maar de regel (wij moesten ook weer niet onder doen dit weekend: 72,69 km om precies te zijn, op onze stadsfietsen – ik vind trouwens dat dat dubbel telt maar daar bestaat discussie over binnen bepaalde bubbels - bewijs saved via Strava). De Ardennen lonken… elk weekend komen ze dichter.
 

Ik zat zo te denken (dat gebeurt) op mijn fiets: Corona, dat is echt een oefening om te leren loslaten. En wie DIT allemaal voorspeld had, moet dringend op EuroMillions spelen. Nee, niet zien komen, ineens iedereen verplicht om ‘agile’ en ‘remote’ te zijn, ons in bochten wringen voor iets dat we niet in de hand hebben. Dat we halftijds even werkloos zijn: laat het los, dat we niet gezellig samen op café kunnen: drink thuis een lekker biertje met de vrienden op TV, dat we niet naar de kust mogen: smijt wat zand tussen je tenen en je boterham, voor alles is een oplossing. ‘Laat los waar je geen controle over hebt’… velen waren mij voor met deze quote, nooit hadden ze meer gelijk dan vandaag.
 

Na 4 weken bloggen voel ik dat de filosoof in mij groeit, dus eindig ik met een leuze van eigen absurde makelij: wie in staat is om ook in deze tijden het optimisme te bewaren, is tot grootse dingen in staat en zal waarschijnlijk met enige zekerheid ooit de lotto winnen. A suivre…